Nas & Damian Marley – Distant Relatives

İncelediğimiz ilk albümde müziğin 2 ağır abisi şan, şöhret, para, arabalar kısacası extra lüks hayattan bahsetmişlerdi. Bu kez müzikal olarak daha da büyük bir ikilinin albümü, bize yukarıda yazdıklarımın tamamen zıttı olan konulardan bahsedecekler. Herkesin her gün karşılaştığı insancıl konular, iyi müzikle harmanlandığında ne kadar benzersiz ürünler ortaya koyulabileceğini gösterecekler. Dünyanın uzak köşelerinde, farklı zamanlarda yaşayan insanların bir araya geldiğinden aynı dili kusursuzca konuşabildiğini gösterecek bize “Distant Relatives”.

nas-marley-distant-relatives

And there’ll be no need for tissues
Cause there’ll be no further issues
If you’ve got someone who miss you
Man count your blessings

Nas’ı anlatmak saygısızlık olur tabiî ki zira kendisinin “Illmatic” bir rap kariyeri var, fakat babasının ünlü bir müzisyen olduğunu hatırlamakta fayda var. Diğer tarafta ise ebeveynlerine baktığımızda genlerinin İsviçre bankalarında saklanmasını isteyebileceğimiz bir adam Damian Marley, babası malum,  annesi de tescilli bir dünya güzeli.  Aslında ikilinin stüdyo hatıraları 2005’e kadar dayanır, “Zion Caddesi”nde yürüyüşe çıkan ikili –“mp3 player”ımda aylarca yer almıştır – daha sonra uzun bir yolculuğa çıkmaya karar veriyor. Nas’ın boşanmalar, velayet, paparazziler gibi can sıkıcı evrelerden geçtiği dönemde, Belly filminde canlandırdığı karakter gibi Afrika’ya kaçıyor, sadık arkadaşı Jr. Gong ile.

Dinledikçe daha anlamlı gelen bir isme sahip olan albüm, “As We Enter” ile harcadığımız zamana değecek bir yolculuk sözü veriyor. 90ların ritimlerinin günümüz müziğiyle özdeşleştirilmiş bir tınısı olan parçada, usta boksör yumrukları gibi iki sanatçının verseleri peş peşe geliyor. Akabinde “Tribal War” ile Afrika davullarının ahengi üzerinde slogan olacak bir nakarat konduruluyor. Marley batıyı Babylon olarak adlandırırken, K’naan bir toplumun dışarıdan nasıl soyutlanabileceğini 5 adımda anlatıyor. “Strong Will Continue” ikinci tekli olarak yayınlanmayı hak ediyor. Tüm albümün prodüksiyonunu üstlenen Damian ve Stephen Marley, altyapıda farklı gitar sesleri de kullanarak, müzikal açıdan klişe bir reggea – hiphop albümü olmayacağını duyuruyor.

Some of the smartest dummies
Can’t read the language of Egyptian mummies
An’ a flag on a moon
And can’t find food for the starving tummies

İlerlemeden önce belirtmek gerekir ki, bu tür konulardan bahseden, dolu dolu liriklerden oluşan işler yapmak normalden 2 katı zor. Çünkü yıllardan beri işlenen, duyduğumuz konuları kafiyelere dökünce insanlar çok bayat olduğunu görebiliyor. Bu ikilinin yaptığı ise, yeterince gerçeklik, tecrübe ve iyimserlik katarak ne zaman “abii bu fakir edebiyatı yaa” denecek olsa zekice inşa edilmiş kafiyeler ile eleştirenlerin ağzına vurmak oldu. İlk haftasında 57bin albüm sattı, bu normalde gayet yüksek bir rakam fakat bence hakettiği ilgiyi rakamlarda göremedi. Böyle bir albümün ilk haftasında 500bin satıp, 1ay sonunda platinum olmaması için hiç bir sebep yok. Neyse ki albüm çıktığı andan itibaren medyada sıkça, 5 yıldızla yer alıyor, değerinin anlaşılır olduğu kanıtlanıyor.

Leaders” albümde en sevdiğim parça, hiç hissettirmeden akan akustik yapısından mı, konusundan mı liriklerden mi bilmiyorum ama en çok başa alıp dinlediğim parçası albümün. Projede farklı dilleri duymanızın sizi şaşırtmayacağını bilerek başlayan “Friends” e akustik gitarlarıyla “Count Your Blessings” eşlik ediyor. “Land Of Promise” tam olarak, yahu albümde Marley kardeşlerin imza sesleri yok herhalde, dediğimizde karşımıza çıkıyor. Mali’den alınan üst düzey bir sample üzerine inşa edilen “Patience” albümün en iyi ilk 3 üne rahatçı giriyor, Damian’in 2 verse albümün tamamını temsil ediyor resmen, tartışmasız albümün en kaliteli sözlerine bu parçada yer verilmiş, ayrıca parça büyük özenle kliplenmiş. Normalde Joss Stone bu proje gayet başarılı bir seçim ama tüm parça boyunca bağırınca “My Generation” nın havasını bozmuş sanki. Klişe bir şekilde uyanış çığlığı yerine yine mantıklı şekilde albümün görüşünü toplayan bir parça olmuş “Africa Must Wake Up”. Gayet başarılı bir nakarattan sonra, parçanın sonundaki gitar solosuyla müzik şöleninin kapanışı yapılıyor.

nas-marley

Nesli tükenen türden bir albüm, sürekli kafamızda olan düşünceleri farklı açılardan önümüze sunan, hiçbir notası, sözü kulak tırmalamayan, katkıda bulunan isimlerin açıklanamaz bir kimya tutturup doğallıklarını koruduğu, neden bu tür müzik dinlediğimiz sorgusuna açık nokta bırakmadan cevaplayan bir albüm. Kulaklarımızda, fiyatından kat be kat daha değerli bir albüm: Distant Relatives.

This one’s for all the leaders
Leader
Lets all change the
World

Tags: , , , ,

No comments yet.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.